طراحی مغز ما

طراحی و هندسی مغز

بسیاری از ما وقتی که به دوران کودکی مان می اندیشیم، آن را سراسر زیبایی و عشق می بینیم. لحظاتی که برای بسیاری از ما همراه با سبکی روح و روان و عاری از ترس از آینده و همینطور خالی از یادآوری خاطرات تلخ گذشته است.

چند شب قبل به یاد دوران بچگی به یکی از پارکهای کودک سری زدم. یک گوشه نشستم و حرکات بچه ها را مشاهده می کردم. بچه ها به دنبال هم می دویدند و با صدای بلند مشغول بازی بر سرسره ها و همینطور تاب بازی بودند. آنها در حال گذران اوقاتی بودند که بعدها حسرت آن را خواهند خورد. حسرت ایامی که دیگر برای آنان تکرار نخواهند شد. آنها بدون پیشگویی ذهنی و فقط در لحظه مشغول انجام بازیهایی بودند که بعدها خاطرات آنها را رقم می زند.

بیشتر استرسها و نگرانی های ما ناشی از افکار ما در حوزه زمان است. لحظاتی که هنوز نیامده اند و ما در نگرانی های برگرفته از آن هستیم.  بسیاری از اوقات ما به رویدادها و حوادثی که برایمان بسیار نگران کننده هستند فکر می کنیم، اما با گذشت زمان متوجه می شویم که این افکار پوچ و سرابی بیش نبوده که دیده نشد و دیده نخواهد شد. مانند غباری که از کنارمان گذشته و پس از عبور غبار حوادث، آسمان روح ما روشن و نورانی می شود. در زندگی ما بارها این اتفاق افتاده است که نگران نگرانی هایی بوده ایم که هیچگاه اتفاق نیفتاد، هیچگاه! اغلب ما همینطوریم.

ما انسانها مغزمان را طوری طراحی و مهندسی می کنیم که منتظر یکسری حوادث می مانیم و دائم دلشوره داریم، اما با گذشت زمان می بینیم که نگرانی ما بیهوده و عبث بوده است.

در سوره توبه خداوند رحمان چنین می فرمایند:* قل لن یصیبنا الا ما کتب الله لنا هو مولانا و علی الله فلیتوکل المومنون*ترجمه:* ای پیامبر بگو: هیچ حادثه ای برای ما رخ نمی دهد مگر آنچه خداوند برای ما نوشته و مقرر داشته است. او مولا و سرپرست ماست و مومنان باید بر او توکل کنند.* 

هیچگاه برای آینده خود پیشگویی منفی نکنید تا در گرداب عجز و ناتوانی نیفتید که دیگر تلاشی از سوی شما  اتفاق نمی افتد و اگر بیفتد برایتان زحمت دارد.

 

پاسخی بگذارید